Hoezo, de luilakken..................

Wat lezen wij nu op jardin du bouzy bij:

.

Plannen maken.

LUILAK!!!!!!

Ons brein gaat maar door......

Voorlopig hebben we dus nog geen douche in huis. Het zal ook nog wel even duren voordat ie er gaat komen. Er zijn eerst andere zaken die aangepakt gaan worden.

Nu zijn er tegenwoordig ook heel leuke tuindouches te koop. Kunnen we zomers natuurlijk prima gebruik van maken.

Maar ja daar zit toch weer een aardig prijskaartje aan vast he......

Dan zit er dus maar 1 ding op: We maken hem zelf.

Et voila.

En zo hebben we weer heel wat geld bespaard. Oké, we moeten het doen met koud water, maar daar kunnen wij wel tegen. :)

30 april gaan we weer richting France. We zullen er een mooi plekje voor uitzoeken.

Het begint er op te lijken......

De woonkamer begint steeds meer zijn vorm te krijgen.

Op de afwerking na is deze zo goed als klaar.

Er hangt zelfs al een schilderij aan de muur. Laten we daar nu net geen foto van hebben.

De foto's spreken verder voor zich.

Gebroken (middel)vinger.........?

Die eerste kachel he, die blijft ons achtevolgen.
Hij stond nog wat in de weg en moest dus nog even tegen de muur worden gezet.
Nu is dat ding echt loeizwaar.

Arie wilde hem even verzetten. De kachel helde wat voorover en klapte vervolgens terug tegen de muur.

Eén probleem: Er zat nog een vinger tussen de muur en de kachel. Het bloed spoot er echt letterlijk uit. (de ergste beelden zullen we jullie besparen ;))

In eerste instantie dachten we dat het vingertopje eraf lag. Er zat een behoorlijk jaap in de vinger.
Arie was lijkbleek en we dachten dat hij onderuit zou gaan. Maar nee, de man bleef koelbloedig overeind.

Gelukkig hield Liesbeth als ervaren bedrijfshulpverleenster het hoofd kalm en wist de vinger op kundige wijze te behandelen en te verbinden. Maar wel met de overtuiging dat de heer eigenlijk naar de dokter zou moeten omdat deze verbrijzeld, zo niet op zijn minst gebroken is.

Arie denkt daar uiteraard anders over. Alles doet het nog redelijk. Ja je moet niet teveel aan zijn vingertop zitten, maar oke, dan gaat het wel.

Volgens de bedrijfsmasseurs moet hij ook naar de dokter en een mooi spalkje om zijn vinger laten zetten. Maar dat zal er wel niet van komen......

De tuintrap.....

Voor een verslag over onze tuintrap: Kijk op:

Een trap.......

Drie maal is scheepsrecht

Jazeker, voor de derde keer ging er een toilet mee.
Afspraak was dat deze dan ook echt geplaatst moest worden.
Want nog een vierde w.c., dat wordt natuurlijk echt te gek.

Het werd nog even spannend: Arie sloeg toch echt even met de hamer tegen de het toilet aan. Een klein schilfertje sprong eraf, maar gelukkig vrijwel niet zichtbaar.
Maar schrikken was het wel.

In ieder geval: Hij hangt.
Nee, nog geen watertoevoer, dus spoelen we nog steeds door met een emmer water.
Maar het zit in ieder geval al weer een stuk beter.

En ook lang niet gek. Een deur ervoor. Kunnen we eindelijk ons even rustig terugtrekken op bepaalde momenten :)

De timmervrouw.......

In de woonkamer wilden we de buitenwand nog isoleren en betimmeren.

Dat werd een mooie klus voor Liesbeth. Zodra deze wand klaar is, is de woonkamer zo goed als klaar. Nu alleen nog één van de volgende keren zorgen dat we de bank, wat schilderijtjes mee kunnen nemen en dan is deze kamer echt klaar en kunnen we onze visite ontvangen. :)

En zo komen er langzamerhand steeds meer ongekende talenten van de vrouw in dit mannengezin naar boven........

Arie is er af en toe stil van

De woonkamer is nu dus op de afwerking, zoals plinten en dergelijke na, vrijwel klaar. En dat voelt goed.

Verder met isoleren

Natuurlijk moest er ook weer echt gewerkt worden.

Arie is verder gegaan met het isoleren van de keuken en heeft de waterleiding, noodzakelijk voor de w.c. en de later aan te leggen boiler voor boven, achter de wand doorgetrokken.
Aangezien dit voornamelijk op een smal stuk moest gebeuren, deed hij dit alleen.

De rest zou alleen maar in de weg lopen.
Gebleken is trouwens dat de w.c. voor meerdere doeleinden erg handig is. :)

Kachelperikelen............

We waren zo blij met de kachel, maar om eerlijk gezegd hadden we na plaatsing al heel gauw onze twijfels. Het kost natuurlijk moeite om dit toe te geven, maar eerlijk is eerlijk: Soms ontkom je er niet aan.

Hij rookt, en nu doen sommige kachels dat altijd wel een beetje, maar deze was toch wel erg.

In december had iedereen al zijn of haar eigen gedachten, maar hield dit nog een beetje voor zich. Dit weekend veranderde dat toch wel behoorlijk.

Vrijdag avond konden we de ogen al bijna niet fatsoenlijk meer open houden, zo prikten ze.

De rook kwam door de raampjes, ondanks dat er echt voldoende trek in de lucht zat.

We begonnen allemaal al wat te klagen. "Zo kan het niet hoor", maar ook: "laten we het nog maar even aankijken".

Zaterdagmorgen ging het roer echter helemaal om.

De mannen zouden even naar de Brico voor wat bouwmateriaal. De kachel was alweer onstoken.

Gelukkig vroor het en moest Arie de ruiten krabben. Het duurde dus even voordat de heren weg konden rijden en stond Liesbeth er niet alleen voor want.....................

De hele kamer stond blauw van de rook. Er kwam nu echt overal rook vandaan.

Eigenlijk best eng.

We hebben dan ook een rigoreus besluit genomen: Er uit met dat ding. Wie weet wordt het mettertijd nog een leuke tuinkachel.

We zijn vervolgens maar met zijn vieren naar de brico getogen en hebben een nieuwe kachel gekocht.

En die brandt toch geweldig. Niks geen last van rook en prikkende ogen meer.

En je ziet de vlammen nog veel meer en mooier.

Het wordt tijd......

Het begint weer te kriebelen. Het duurt ons weer veel te lang.
Maar gelukkig gaan we volgende week weer voor een weekend naar la douce France

Hopelijk krijgen we onze kachel weer lekker snorrend, want dat is inderdaad de vorige keer ook nog gelukt. Volgende keer de "afdekplaat" er nog even achter zetten en het is helemaal voor elkaar.

Ook heeft Arie de afgelopen keer een begin gemaakt met een halletje bij de voordeur. Je stapt namelijk zo de keuken binnen. Dat is natuurlijk een groot tochtgat als het koud is.

Dus een halletje lijkt ons prettiger.

Duidelijk nog niet klaar dus, maar het begin is er.

Isoleren

De grootste klus die we dit weekend wilden aanpakken was er voor te zorgen dat het dak geïsoleerd werd.

Arie en Joran hebben zich hier mee bezig gehouden.

Ze hebben echt een geweldige klus geklaard.

De foto's zeggen genoeg.

WELL DONE BOYS!!!!

Van alles kwijt......

Omdat we de vorige keren constant op zoek waren naar de koffie, de suiker, thee; kortom de eerste levensbehoeften :), was het eerste wat we bij aankomst aangepakt hebben een "noodvoorziening" te treffen.

Robin en Joran hebben hiervoor picobello een kast in elkaar gezet. Hier staat nu ons koffiezetapparaat en niet onbelangrijk ook onze Ipod muziekvoorziening.

Want zonder muziek kunnen we niet he?

Daarna ook nog even een TV kast in elkaar gezet en het begint er alweer meer op te lijken.

Weer "thuis".

Afgelopen weekend zijn we dan eindelijk weer naar Vienne getogen.

Elke keer dat we hier binnenkomen voelt het beter en meer thuis. Het is geweldig dat je een huisje elke keer weer een stukje meer ziet opknappen.

Ook nu is er weer genoeg gedaan, alhoewel we voor ons gevoel eigenlijk heel erg rustig aan gedaan hebben. Elke ochtend echt heerlijk uigeslapen, tot wel een uur of 10. Dat lukt ons in NL eigenlijk nooit. Hier dus wel. Daarna natuurlijk rustig ontbijten.

En met de kaarten van oma die we elke keer bij aankomst op de "mat" vinden moet je je wel thuis gaan voelen. :)

Het plan voor dit weekend was dat we in ieder geval het dak wilden isoleren en de kachel aansluiten. We gaan naar de winter toe en we willen het natuurlijk niet al te koud krijgen. Uiteraard zullen we daar binnenkort even verslag van doen....