vrijdag 30 mei 2008

Een dag uit.......

Eén ding is zeker: Met ons kun je best een dag uit gaan.
We besloten maar eens op stap te gaan naar die binnenzee. Je weet wel; dat hier ergens in de buurt ligt.

Zo gezegd, zo gedaan.

De volgende dag gingen we op weg. Waar ligt het ook al weer in de buurt? Chalons en Champagne toch? Dus Tommetje ingesteld op Chalons.
Goed idee zou je zeggen, maar nee, Tom besloot het voor gezien te houden en dan wordt het toch wat lastiger.

We vinden het trouwens erg mooi hier. Elke keer dat we hier komen ziet het er anders uit. Deze keer waren het vooral de koolzaadvelden die extra opvielen



Hoe heet dat meer eigenlijk? Lac du Der ofzo? Hmmmmmmmm, na enige tijd leek het ons toch beter om maar een supermarché op te zoeken om een kaart aan te schaffen. Zo gezegd zo gedaan. Het meer heet dus Lac du Der Chantecoq. Zaten we er niet ver naast.

We waren alleen al veel te ver doorgereden. Uiteindelijk kwamen we na goed twee uur aan en hebben een tijd lang bij het meer rondgehangen, genietend van het heerlijke weer.




Hier zullen we aankomende zomer vast nog wel weer naar toe gaan. Je kunt er zwemmen, vissen, maar ook surfen, zeilen. Er zijn heel veel verschillende soorten vogels. Met name in de herfst schijnen hier veel kraanvogels te zijn. Dus echt wel de moeite waard om vaker te komen.

En de terugweg? Binnen het uur waren we weer in Vienne le Chateau. :)

donderdag 22 mei 2008

De keuken tegelen....

Eén van de projecten die we deze dagen in ieder geval voor elkaar wilden brengen was het tegelen van de keukenwand.
En ja, het is gelukt.



We worden steeds meer allround. ;)

Tegelen, voegen en uitpoetsen.

zaterdag 17 mei 2008

Wat een sausje kan uitmaken....

Langzamerhand wordt het tijd om toch maar eens in de keuken aan de slag te gaan.

Dat is trouwens gemakkelijk gezegd dan gedaan. Want we hebben deze na aankomst weer behoorlijk volgestouwd met alle meegenomen spullen uit NL.

Het plafond is bijna donkerbruin. Dit maakt de keuken in zijn geheel natuurlijk ontzettend donker.
Arie heeft zich hier dan ook op zijn allercharmantst ;) mee bezig gehouden.

Het plafond is trouwens erg slecht. Daar moeten we mettertijd maar een ander oplossing voor zien te vinden. Een spanplafondje er onderdoor of iets dergelijks. Maar voor nu zit dat er nog niet in.

Maar 1 ding is zeker. Het ziet er op het eerste gezicht toch al weer een heel stuk beter uit. Maar natuurlijk is daar nu net weer GEEN foto van.

vrijdag 16 mei 2008

Maar eerst even over onze aankomst.....

Na een wat langere reis dan normaal (Files in België, ivm wegwerkzaamheden) kwamen we aan het begin van Koninginne(mid)dag aan.

Gelijk de boel uitgepakt. Het viel al op dat een buurtvrouw bij de buurvrouw alle luiken naar beneden deed.
Toen ze Liesbeth weer naar buiten zag komen groette ze vriendelijk, kwam even de hand schudden en vertelde ons (Arie was er inmiddels bij gekomen) dat de buurvrouw erg ziek was en in het ziekenhuis was opgenomen. Ze zal ook niet meer terugkomen in haar huis, maar verhuizen naar le maison de retraite (het bejaardenhuis) omdat ze onder andere niet meer lopen kan.
Wij vonden het erg prettig dat dit ons verteld werd.
Even later kwam de overbuurman achter om het hoekje kijken en vroeg naar Liesbeth, Arie was al druk aan het werk en hij wilde hem waarschijnlijk niet "storen".
Hij vertelde dat het bij hen traditie is, dat men in de nacht van 30 april op 1 mei, 's nachts met allerlei losstaande dingen gaat slepen, (niet vernielen) en dat je dan de volgende dag door het hele dorp kon lopen zoeken naar je spullen. Hij bood aan om onze aanhanger in zijn garage te plaatsen. Super toch!

Verder was er de volgende dag een grote wandeling in de streek met start in Vienne le Chateau waar heel veel mensen aan mee zouden doen.
Ook vroeg hij of we van vissen hielden. In de buurt is een vismeer wat hij ons binnenkort wel een keer wilde aanwijzen.

En wat nu zo geweldig voor ons is in dit verhaal:

1. We begrepen gewoon vrijwel alles. We konden een gesprek voeren, vragen stellen en dat voelde ontzettend goed. Je leert gewoon het beste door te doen.
Thuis wat zaken ophalen, werkwoordjes leren enzo helpt natuurlijk wel. Maar als je het dan in praktijk brengt is het nogal eens anders.
Maar elke keer blijkt het dus beter te gaan.

2. De omgang met een aantal buurtgenoten. Men is zo vriendelijk, behulpzaam.
Een reden die er voor zorgt dat wij er ons heel erg snel ontzettend thuis voelen.

Dus wij zeggen vanaf nu:


Ahum

dinsdag 6 mei 2008

Het wordt steeds leuker om te p..... ;)

Arie heeft zich tijdens één van de afgelopen dagen bezig gehouden met het aansluiten van de waterleiding naar het toilet en het vast aanleggen van de waterleiding voor boven, waar mettertijd een douche, boiler en badkamermeubel zullen komen.


Het hoogtepunt van deze werkzaamheden was wel het volgende:

Oke, de toiletruimte zelf lijkt nog nergens op. Die moet echt nog wat mooier worden, maar wat geweldig dat we nu gewoon kunnen doortrekken. Wat een luxe is dat. :)

dinsdag 15 april 2008

Hoezo, de luilakken..................

Wat lezen wij nu op jardin du bouzy bij:
.

LUILAK!!!!!!

zaterdag 12 april 2008

Ons brein gaat maar door......

Voorlopig hebben we dus nog geen douche in huis. Het zal ook nog wel even duren voordat ie er gaat komen. Er zijn eerst andere zaken die aangepakt gaan worden.

Nu zijn er tegenwoordig ook heel leuke tuindouches te koop. Kunnen we zomers natuurlijk prima gebruik van maken.

Maar ja daar zit toch weer een aardig prijskaartje aan vast he......
Dan zit er dus maar 1 ding op: We maken hem zelf.


Et voila.

En zo hebben we weer heel wat geld bespaard. Oké, we moeten het doen met koud water, maar daar kunnen wij wel tegen. :)

30 april gaan we weer richting France. We zullen er een mooi plekje voor uitzoeken.

zondag 6 april 2008

Het begint er op te lijken......

De woonkamer begint steeds meer zijn vorm te krijgen.
Op de afwerking na is deze zo goed als klaar.
Er hangt zelfs al een schilderij aan de muur. Laten we daar nu net geen foto van hebben.

De foto's spreken verder voor zich.

donderdag 27 maart 2008

Gebroken (middel)vinger.........?

Die eerste kachel he, die blijft ons achtevolgen.
Hij stond nog wat in de weg en moest dus nog even tegen de muur worden gezet.
Nu is dat ding echt loeizwaar.

Arie wilde hem even verzetten. De kachel helde wat voorover en klapte vervolgens terug tegen de muur.

Eén probleem: Er zat nog een vinger tussen de muur en de kachel. Het bloed spoot er echt letterlijk uit. (de ergste beelden zullen we jullie besparen ;))

In eerste instantie dachten we dat het vingertopje eraf lag. Er zat een behoorlijk jaap in de vinger.
Arie was lijkbleek en we dachten dat hij onderuit zou gaan. Maar nee, de man bleef koelbloedig overeind.


Gelukkig hield Liesbeth als ervaren bedrijfshulpverleenster het hoofd kalm en wist de vinger op kundige wijze te behandelen en te verbinden. Maar wel met de overtuiging dat de heer eigenlijk naar de dokter zou moeten omdat deze verbrijzeld, zo niet op zijn minst gebroken is.

Arie denkt daar uiteraard anders over. Alles doet het nog redelijk. Ja je moet niet teveel aan zijn vingertop zitten, maar oke, dan gaat het wel.

Volgens de bedrijfsmasseurs moet hij ook naar de dokter en een mooi spalkje om zijn vinger laten zetten. Maar dat zal er wel niet van komen......

zondag 23 maart 2008

De tuintrap.....

Voor een verslag over onze tuintrap: Kijk op:


maandag 17 maart 2008

Drie maal is scheepsrecht

Jazeker, voor de derde keer ging er een toilet mee.
Afspraak was dat deze dan ook echt geplaatst moest worden.
Want nog een vierde w.c., dat wordt natuurlijk echt te gek.

Het werd nog even spannend: Arie sloeg toch echt even met de hamer tegen de het toilet aan. Een klein schilfertje sprong eraf, maar gelukkig vrijwel niet zichtbaar.
Maar schrikken was het wel.

In ieder geval: Hij hangt.
Nee, nog geen watertoevoer, dus spoelen we nog steeds door met een emmer water.
Maar het zit in ieder geval al weer een stuk beter.

En ook lang niet gek. Een deur ervoor. Kunnen we eindelijk ons even rustig terugtrekken op bepaalde momenten :)

woensdag 20 februari 2008

De timmervrouw.......

In de woonkamer wilden we de buitenwand nog isoleren en betimmeren.

Dat werd een mooie klus voor Liesbeth. Zodra deze wand klaar is, is de woonkamer zo goed als klaar. Nu alleen nog één van de volgende keren zorgen dat we de bank, wat schilderijtjes mee kunnen nemen en dan is deze kamer echt klaar en kunnen we onze visite ontvangen. :)

En zo komen er langzamerhand steeds meer ongekende talenten van de vrouw in dit mannengezin naar boven........

Arie is er af en toe stil van

De woonkamer is nu dus op de afwerking, zoals plinten en dergelijke na, vrijwel klaar. En dat voelt goed.

woensdag 6 februari 2008

Verder met isoleren

Natuurlijk moest er ook weer echt gewerkt worden.

Arie is verder gegaan met het isoleren van de keuken en heeft de waterleiding, noodzakelijk voor de w.c. en de later aan te leggen boiler voor boven, achter de wand doorgetrokken.
Aangezien dit voornamelijk op een smal stuk moest gebeuren, deed hij dit alleen.

De rest zou alleen maar in de weg lopen.
Gebleken is trouwens dat de w.c. voor meerdere doeleinden erg handig is. :)

Kachelperikelen............

We waren zo blij met de kachel, maar om eerlijk gezegd hadden we na plaatsing al heel gauw onze twijfels. Het kost natuurlijk moeite om dit toe te geven, maar eerlijk is eerlijk: Soms ontkom je er niet aan.

Hij rookt, en nu doen sommige kachels dat altijd wel een beetje, maar deze was toch wel erg.

In december had iedereen al zijn of haar eigen gedachten, maar hield dit nog een beetje voor zich. Dit weekend veranderde dat toch wel behoorlijk.

Vrijdag avond konden we de ogen al bijna niet fatsoenlijk meer open houden, zo prikten ze.
De rook kwam door de raampjes, ondanks dat er echt voldoende trek in de lucht zat.

We begonnen allemaal al wat te klagen. "Zo kan het niet hoor", maar ook: "laten we het nog maar even aankijken".
Zaterdagmorgen ging het roer echter helemaal om.

De mannen zouden even naar de Brico voor wat bouwmateriaal. De kachel was alweer onstoken.

Gelukkig vroor het en moest Arie de ruiten krabben. Het duurde dus even voordat de heren weg konden rijden en stond Liesbeth er niet alleen voor want.....................

De hele kamer stond blauw van de rook. Er kwam nu echt overal rook vandaan.
Eigenlijk best eng.

We hebben dan ook een rigoreus besluit genomen: Er uit met dat ding. Wie weet wordt het mettertijd nog een leuke tuinkachel.

We zijn vervolgens maar met zijn vieren naar de brico getogen en hebben een nieuwe kachel gekocht.


En die brandt toch geweldig. Niks geen last van rook en prikkende ogen meer.
En je ziet de vlammen nog veel meer en mooier.