De draad proberen op te pakken....

Maar wat is dat moeilijk.

De meeste lezers van dit blog zullen inmiddels weten dat mijn vader (Liesbeth) twee weken geleden plotseling is overleden. En dat is iets wat er bij onze alle vier behoorlijk inhakt. Het verliezen van een ouder. Je kunt je van te voren geen voorstelling maken van hoe dat voelt en dat is maar goed ook, want het komt aan als een mokerslag.

En toch moet je weer door en dat wil je ook, voor elkaar en met elkaar.
Gelukkig krijgen we ontzettend lieve reacties en tekens van medeleven. Wat is dat belangrijk.

En natuurlijk gaan we ook weer verder gaan met ons blog, want een weekend voor het overlijden zijn we (Joran, Arie en Liesbeth, Robin bleef thuis) weer naar Frankrijk geweest.

Het thuisblijven van Robin was ook best moeilijk. Word je opeens uitgezwaaid door de oudste zoon. Maar ook dat hoort erbij. Kleine kinderen worden groot en moeten zich natuurlijk ook langzaamaan gaan loskoppelen van de ouders.

We zijn wat het slapen daar overgegaan van de ene kamer naar de andere. Met het over en weer gesleep van allerlei spullen.
Hier een overzicht:

En er was licht...... ook boven!

De afgelopen keer zijn boven ook alle stroomdraden aan elkaar gekoppeld.

Er is bijna geen verlengsnoer in huis meer nodig.

Wat een gemak toch.

Elke lamp aan te kunnen doen, alleen maar met behulp van een lichtknopje en het staat ook gelijk een stuk opgeruimder. :)

Snoeien.........

Ondertussen hielden de heren Arie en Joran zich bezig met het snoeien van de grote appelboom en het versnipperen van heel veel hout.

De houtsnippers gaan gebruikt worden voor het aanleggen van een "padje" naar boven.

De schouw (ook al een vervolg)

De afgelopen keer hebben we besloten dat we de schouw toch wel heel erg flets vonden.
De "prullen" die er op staan komen niet goed tot zijn recht.
Dus moest er toch maar weer een likje verf aan te pas komen.
De kleuren zijn hetzelfde als het behang in de keuken.

Isoleren (vervolg)

Het wordt natuurlijk wel weer nodig tijd om eens een vervolg te schrijven hier. Een vervelende griep heeft mij (Liesbeth) even "heerlijk" van de computer weggehouden en ondanks ik al weer even op de been ben was er nog geen puf om hier mee verder te gaan. Eindelijk is de puf in ieder geval weer gevonden. :)

De (ouder) slaapkamer is in december weer een stuk verder geïsoleerd.
Het plan is dat we in de mei vakantie eigenlijk de kamer van de heren klaar willen krijgen, zodat wij (en zij) een eigen stekkie krijgen. In februari zullen we nog een weekend heen gaan en hopen dan de hele boel geïsoleerd te krijgen en tijdelijk te verhuizen naar deze kamer, zodat we de andere kamer goed aan kunnen pakken.

Dit zal overigens vast een ander weekend worden dan anders. Robin gaat niet mee. Hij vindt het ook wel eens leuk een weekend alleen achter in ons koude kikkerland te blijven. En dat zal wennen worden, maar ja, kleine kinderen worden groot en het is niet meer dan logisch dat hij niet altijd meer met de ouwelui mee wil. Vandaar dat Robin nu nog even volop aan het werk werd gezet ;), want dit was natuurlijk een lastig karweitje omdat er in de hoogte gewerkt moest worden en met meerdere mensen gedaan moest worden.

De kou wegwerken......

En dan kom je weer in je huis dat bijna 2 maanden leeg heeft gestaan. De winter is begonnen. Buiten vriest het. Oei, dan merk je wel welke luxe je thuis hebt. Zo'n koud huis zijn we niet gewend.

We dachten eerder handig te zijn geweest door de deur tussen de keuken en de kamer te verwijderen. Nu kwamen we er achter dat het niet echt handig was.

Wat was het, met name laag bij de vloer (dus ijskoude voeten), ijzig koud.
We besloten dan al heel gauw toch weer een deur te plaatsen en dat scheelde stukken.

Thuis hadden we al een petroleumkacheltje (met geurfilter :) ) gekocht. Want zo'n houtkachel is prachtig, maar voordat je de kamer warm hebt duurt het toch wel heel lang.

Met die extra kachel gaat het gelukkig toch sneller.

Dus op de eerste dag na en alleen 's ochtends bij het wakker worden hebben we het niet meer koud gehad.

De beste wensen allemaal.......

Allereerst willen wij iedereen een gelukkig en gezond, maar vooral ook veilig 2009 toewensen.

Wij zijn eerste kerstdag op de namiddag weer voor een aantal dagen naar Vienne le Chateau getogen. En wat was het mooi toen we daar aankwamen. Het is namelijk zo dat het dorp in deze tijd een aantal wedstrijden heeft. Wie versiert het huis het mooist en wie maakt de mooiste, apartste kerststal.

Het was 's avonds dan ook druk. Auto's reden af en aan door de straten om alle mooi verlichte woningen te bekijken en de kerststallen in de kerk. Meer dan 100 woningen waren versierd.
Hier een korte impressie. Wij kennen in ieder geval wel een aantal mensen die hier hun hart kunnen ophalen omstreeks kersttijd.

Helaas zijn de foto's niet allemaal even subliem en kon het fototoestel de kou niet zo goed aan, maar een indruk geeft het wel.

De kerststallen

Uiteraard hebben wij ook nog even een sublieme poging gedaan tot het opsieren van ons huis, maar wij zijn bang dat we niet in de prijzen zijn gevallen. :)