Dit gaat hem worden....

En daar komt ie te staan. :)

Franse les

Tsja, hoe leer je het beste Frans?

Nee, zo dus niet. We pikken het verder wel op op straat en in de winkels.

Valt het jullie trouwens ook op hoe gemoedelijk, aangepast aan het franse tempo, we aan het werk zijn?

Nee, niet om het weekend.

We beginnen wat bij te komen. We hebben afgelopen weekend weer een geweldig leuk weekend gehad, maar we hebben ook gemerkt dat we dit echt niet om het weekend moeten gaan doen.

Dat breekt echt op, zelfs nu we het dit weekend echt een stuk rustiger aangedaan hebben dan het eerste weekend. We hebben zondagmiddag zelfs heerlijk in de tuin gezeten, genoten van het uitzicht en de rust.

Dus verstandig zijn we echt wel af en toe.

In ieder geval is dit weekend de keuken vrijwel klaar. De waterleiding is aangesloten. Het was jammer dat we alle onderdelen niet hadden en nog naar de Bricolage moesten, anders was het echt supersnel gefixed geweest.
Zelfs gewoon afwassen is nu mogelijk. Natuurlijk nog wel water koken, want warm water hebben we nog niet. Uiteraard is hier niet iedereen even blij mee. :(
Binnenkort maar eens tegels uit gaan zoeken voor aan de wand.

Maar alles op zijn tijd he?

En hoe trekken wij de wc door?

Inderdaad, met een emmer water. :)

Toch lekkage....

We hadden het het vorige weekend al ontdekt.

Er was toch lekkage bij de schoorsteen. We hadden bij het vertrek dan ook een emmer er onder gezet.

We hadden niet veel later terug moeten komen. De emmer was tot een centimeter onder de rand vol.

In het lood op het laagste punt bleek een scheur te zitten. Dat werd dus repareren. Gelukkig waren we voorbereid en hadden we dakleer en brander meegenomen.

Zo, dat kan er weer tegenaan. De boel zit weer dicht. :)

De tuin.

Kijk, nu zit er bij ons huis ook een tuintje. Het zware werk besteden we uiteraard uit. Arie, Robin en Liesbeth houden zich dus bij het lichtere werk.

Ondertussen proberen we nog een bepaalde website te promoten. :)

De rest mag Joran doen :) :

Zijn bevindingen zijn te lezen op zijn blog:

Jardin du Bouzy

De cuisiniere

Toen Arie een aantal weken geleden alleen in Frankrijk was, is hij met onze makelaar naar een ouder frans stel uit het dorp getogen om hun cuisiniere over te nemen. Gezellig onder het genot van een biertje werd met de heer des huizes de afspraak gemaakt dat wij deze afgelopen weekend op zaterdagavond zouden ophalen. Mevrouw had weinig te vertellen.

De makelaar gaf ons nog aan dat, gezien de zwaarte van het geval, dat we wel voor wat hondjes moesten zorgen.

HONDJES? Wat bedoelt ze toch, dat we zomaar een blik mensen opentrekken, die even met ons meekomen om een cuisiniere op te halen? Zo gemakkelijk gaat dat ook weer niet.

Na enig navraag bleek ze een plank op wielen te bedoelen. Oh, oke, dat valt te regelen.

Die zet Arie gewoon zelf even in elkaar.

Zaterdag togen we dus met ons vieren ernaar toe. Oh la la, mon marie n'est pas la. Mon coeur.

Oeps, moeten we later maar terugkomen? Maar dat wilde ze ook weer niet.

We mocht achterom komen.

Maar eerst wilde ze weten met hoeveel we waren. Met ons vieren. Ze keek ons verschrikt aan.

Mais ou est votre voiture. Auto? We zijn lopend. We hebben een hondje :).

Dat kon toch niet, dat was onmogelijk.

Maar wij hebben laten zien dat het kan.

Het was rustig in Vienne le Château, maar wij zijn er van overtuigd, dat er heel wat vitrages aan de kant zijn geschoven.

De keuken.

Eén van de projecten die we het afgelopen weekend wilden aanpakken, was een begin maken met het vervangen van de keuken.

Zeg nou zelf: die zag er niet uit.

Het "aanrechtblad" bestond uit gewapend beton en was aan de zijkanten ook nog in de muur gestort. Arie hoopte dat het aanrechtblad naar beneden zou storten als de ondersteuning weg werd geslagen. Helaas bleek dat niet het geval. Dat werd dus beuken. We dachten dat dat met een uurtje wel klaar zou zijn, maar nee het heeft heel wat uren gekost.

Uiteindelijk hebben we in de hoek een stuk laten zitten en de wand ervoor langs gezet.

De foto's zeggen genoeg, lijkt ons.

Wat een kracht was hiervoor nodig. Met name de mannen hebben zich hierin gigantisch uitgeleefd en weten weer waar alle spieren zitten.

Daarna hebben we het gedeelte dat achter de keuken zit ook geïsoleerd, waarna we het onderblok hebben geplaatst en de waterleiding aangelegd. Het afhangen van de kastjes en de bovenkastjes komen een andere keer.

Thuis dachten we nog het keukenblok te gaan schilderen. Maar nu ie er staat hebben we besloten dat we gek zijn als we dat gaan doen. We laten hem dus lekker zo.

Isoleren.

Bij de koop van het huis werd ons al meerdere malen duidelijk gemaakt dat ons huis in de F-zone zat. Wat inhoudt dat we het hele huis zullen moeten isoleren, want anders zullen we heel veel moeten gaan verstoken.

Je krijgt bij het koopcontract ook zo'n overzichtje net zoals bij ons, als je een wasmachine of iets dergelijks koopt. A = heel goed maar koop je iets dat in de F of G zone zit, dan is het toch wel heel erg energie slurpend.

Dat wordt dus isoleren!!

We zijn dit weekend begonnen met de muur in de woonkamer aan de kant van de steeg.

Om de isolatie goed te laten werken hebben we de wand iets los van de muur geplaatst, zodat er nog een luchtlaag tussen het isolatiemateriaal en de muur zit. Dit zorgt ervoor dat het nog beter isoleert.



Voor die tijd hebben we al nagedacht over de plekken waar we de stopcontacten en lichtschakelaars willen hebben, zodat we die gelijk mooi in de muur kunnen wegwerken. Want al die losse draden die nu her en der hangen is niet echt je van het.

Nadat deze wand klaar was besloten we om de keuken even snel te vervangen. Alhoewel SNEL en EVEN?

Help.................

We doen tegenwoordig goede zaken via MP en de kringloopwinkels.

Alleen.................... We zijn van alles kwijt.

Hoe zou dat nu toch komen?

We hebben alles toch zo ordelijk neergezet dat we overal goed bij kunnen?

Gelukkig hebben we ook nog aardige buren waar de aanhanger mag staan.

Maar goed dat we volgend weekend weer richting France gaan. Kunnen we weer wat "lozen". :)

De reacties.............

Wat we heel erg leuk vinden is om te horen hoe iedereen reageert op onze koop.

We hadden eerlijk gezegd van alles verwacht, maar dat het eigenlijk alleen maar ontzettend positief zou zijn, ging die verwachting te boven.De felicitaties vliegen ons om de oren.

Natuurlijk zal er vast wel iemand zijn die zegt dat hij/zij het leuk vindt en ondertussen denkt: Waar beginnen ze aan. Niks voor mij. Maar daar is niks mis mee.

Blijkbaar vindt niemand het vreemd dat juist wij zo'n stap hebben genomen. Men vindt het echt iets voor ons en men denkt zelfs op allerlei manieren mee.Misschien kun je dit zo doen, en dat zus.

Echt: Wij vinden het super!!!!

Het begint er op te lijken.

Straks in Frankrijk nog een lik verf er overheen en dan bevestigen maar.
Ik ben in ieder geval benieuwd hoe het er straks uit zal zien, als ze opgehangen zijn.


En de kleur? Op de pot stond: monumentengroen.
Toepasselijker kan het toch niet?

Verbazing

Een leuk verhaal is misschien nog wel dat monsieur Gauthier, de vorige eigenaar, helemaal verbaasd was dat een stel Hollanders zijn huisje wel wilden kopen.

Hij zei dat hij dacht dat al die Nederlanders (?? Wij zijn de eersten daar ;-)) alleen maar een huis in the middle of nowhere wilden met uitgebreide vergezichten en natuurlijk ook wel wat groter.

En dat gebeurt ook meestal. Wij hebben echter bewust voor een niet al te groot huis, niet overdreven grote tuin en (in) een dorpje gekozen omdat we:

• Het allemaal maar moeten zien bij te houden. Voorheen kampeerden we in een tentje, later een stacaravan. Ook niet groot en we hadden ruimte genoeg. We gaan er immers niet wonen he?
  
• Een tuin van 3 of 4 hectare is leuk, maar ook niet te doen als je er niet woont. Ik ben bang dat het één grote wildernis zou gaan worden.
  
• In een dorpje omdat wij contact willen, de Franse taal eigen (of steeds eigener) willen maken. Als je ergens helemaal achteraf woont gaat dat bijna niet lukken.

Een bewuste keuze dus. :)

Ook thuis gaat het werk door.

Terug in Nederland blijkt er trouwens ook nog heel wat gedaan te kunnen worden.

De houten luiken die aan het huis hangen moeten op 1 na vervangen worden. De luiken beneden voor zijn van ijzer en hoeven alleen goed afgeschuurd te worden en weer een nieuw likkie verf te krijgen. Dat geldt dus niet voor de rest.

Arie is dus druk bezig gegaan om hier alvast de luiken voor achter te gaan maken.

Ze zijn nog niet klaar, maar het schiet alweer lekker op. :-)