De tuin.

Kijk, nu zit er bij ons huis ook een tuintje. Het zware werk besteden we uiteraard uit. Arie, Robin en Liesbeth houden zich dus bij het lichtere werk.

Ondertussen proberen we nog een bepaalde website te promoten. :)

De rest mag Joran doen :) :

Zijn bevindingen zijn te lezen op zijn blog:

Jardin du Bouzy

De cuisiniere

Toen Arie een aantal weken geleden alleen in Frankrijk was, is hij met onze makelaar naar een ouder frans stel uit het dorp getogen om hun cuisiniere over te nemen. Gezellig onder het genot van een biertje werd met de heer des huizes de afspraak gemaakt dat wij deze afgelopen weekend op zaterdagavond zouden ophalen. Mevrouw had weinig te vertellen.

De makelaar gaf ons nog aan dat, gezien de zwaarte van het geval, dat we wel voor wat hondjes moesten zorgen.

HONDJES? Wat bedoelt ze toch, dat we zomaar een blik mensen opentrekken, die even met ons meekomen om een cuisiniere op te halen? Zo gemakkelijk gaat dat ook weer niet.

Na enig navraag bleek ze een plank op wielen te bedoelen. Oh, oke, dat valt te regelen.

Die zet Arie gewoon zelf even in elkaar.

Zaterdag togen we dus met ons vieren ernaar toe. Oh la la, mon marie n'est pas la. Mon coeur.

Oeps, moeten we later maar terugkomen? Maar dat wilde ze ook weer niet.

We mocht achterom komen.

Maar eerst wilde ze weten met hoeveel we waren. Met ons vieren. Ze keek ons verschrikt aan.

Mais ou est votre voiture. Auto? We zijn lopend. We hebben een hondje :).

Dat kon toch niet, dat was onmogelijk.

Maar wij hebben laten zien dat het kan.

Het was rustig in Vienne le Château, maar wij zijn er van overtuigd, dat er heel wat vitrages aan de kant zijn geschoven.

De keuken.

Eén van de projecten die we het afgelopen weekend wilden aanpakken, was een begin maken met het vervangen van de keuken.

Zeg nou zelf: die zag er niet uit.

Het "aanrechtblad" bestond uit gewapend beton en was aan de zijkanten ook nog in de muur gestort. Arie hoopte dat het aanrechtblad naar beneden zou storten als de ondersteuning weg werd geslagen. Helaas bleek dat niet het geval. Dat werd dus beuken. We dachten dat dat met een uurtje wel klaar zou zijn, maar nee het heeft heel wat uren gekost.

Uiteindelijk hebben we in de hoek een stuk laten zitten en de wand ervoor langs gezet.

De foto's zeggen genoeg, lijkt ons.

Wat een kracht was hiervoor nodig. Met name de mannen hebben zich hierin gigantisch uitgeleefd en weten weer waar alle spieren zitten.

Daarna hebben we het gedeelte dat achter de keuken zit ook geïsoleerd, waarna we het onderblok hebben geplaatst en de waterleiding aangelegd. Het afhangen van de kastjes en de bovenkastjes komen een andere keer.

Thuis dachten we nog het keukenblok te gaan schilderen. Maar nu ie er staat hebben we besloten dat we gek zijn als we dat gaan doen. We laten hem dus lekker zo.

Isoleren.

Bij de koop van het huis werd ons al meerdere malen duidelijk gemaakt dat ons huis in de F-zone zat. Wat inhoudt dat we het hele huis zullen moeten isoleren, want anders zullen we heel veel moeten gaan verstoken.

Je krijgt bij het koopcontract ook zo'n overzichtje net zoals bij ons, als je een wasmachine of iets dergelijks koopt. A = heel goed maar koop je iets dat in de F of G zone zit, dan is het toch wel heel erg energie slurpend.

Dat wordt dus isoleren!!

We zijn dit weekend begonnen met de muur in de woonkamer aan de kant van de steeg.

Om de isolatie goed te laten werken hebben we de wand iets los van de muur geplaatst, zodat er nog een luchtlaag tussen het isolatiemateriaal en de muur zit. Dit zorgt ervoor dat het nog beter isoleert.



Voor die tijd hebben we al nagedacht over de plekken waar we de stopcontacten en lichtschakelaars willen hebben, zodat we die gelijk mooi in de muur kunnen wegwerken. Want al die losse draden die nu her en der hangen is niet echt je van het.

Nadat deze wand klaar was besloten we om de keuken even snel te vervangen. Alhoewel SNEL en EVEN?

Help.................

We doen tegenwoordig goede zaken via MP en de kringloopwinkels.

Alleen.................... We zijn van alles kwijt.

Hoe zou dat nu toch komen?

We hebben alles toch zo ordelijk neergezet dat we overal goed bij kunnen?

Gelukkig hebben we ook nog aardige buren waar de aanhanger mag staan.

Maar goed dat we volgend weekend weer richting France gaan. Kunnen we weer wat "lozen". :)

De reacties.............

Wat we heel erg leuk vinden is om te horen hoe iedereen reageert op onze koop.

We hadden eerlijk gezegd van alles verwacht, maar dat het eigenlijk alleen maar ontzettend positief zou zijn, ging die verwachting te boven.De felicitaties vliegen ons om de oren.

Natuurlijk zal er vast wel iemand zijn die zegt dat hij/zij het leuk vindt en ondertussen denkt: Waar beginnen ze aan. Niks voor mij. Maar daar is niks mis mee.

Blijkbaar vindt niemand het vreemd dat juist wij zo'n stap hebben genomen. Men vindt het echt iets voor ons en men denkt zelfs op allerlei manieren mee.Misschien kun je dit zo doen, en dat zus.

Echt: Wij vinden het super!!!!

Het begint er op te lijken.

Straks in Frankrijk nog een lik verf er overheen en dan bevestigen maar.
Ik ben in ieder geval benieuwd hoe het er straks uit zal zien, als ze opgehangen zijn.


En de kleur? Op de pot stond: monumentengroen.
Toepasselijker kan het toch niet?

Verbazing

Een leuk verhaal is misschien nog wel dat monsieur Gauthier, de vorige eigenaar, helemaal verbaasd was dat een stel Hollanders zijn huisje wel wilden kopen.

Hij zei dat hij dacht dat al die Nederlanders (?? Wij zijn de eersten daar ;-)) alleen maar een huis in the middle of nowhere wilden met uitgebreide vergezichten en natuurlijk ook wel wat groter.

En dat gebeurt ook meestal. Wij hebben echter bewust voor een niet al te groot huis, niet overdreven grote tuin en (in) een dorpje gekozen omdat we:

• Het allemaal maar moeten zien bij te houden. Voorheen kampeerden we in een tentje, later een stacaravan. Ook niet groot en we hadden ruimte genoeg. We gaan er immers niet wonen he?
  
• Een tuin van 3 of 4 hectare is leuk, maar ook niet te doen als je er niet woont. Ik ben bang dat het één grote wildernis zou gaan worden.
  
• In een dorpje omdat wij contact willen, de Franse taal eigen (of steeds eigener) willen maken. Als je ergens helemaal achteraf woont gaat dat bijna niet lukken.

Een bewuste keuze dus. :)

Ook thuis gaat het werk door.

Terug in Nederland blijkt er trouwens ook nog heel wat gedaan te kunnen worden.

De houten luiken die aan het huis hangen moeten op 1 na vervangen worden. De luiken beneden voor zijn van ijzer en hoeven alleen goed afgeschuurd te worden en weer een nieuw likkie verf te krijgen. Dat geldt dus niet voor de rest.

Arie is dus druk bezig gegaan om hier alvast de luiken voor achter te gaan maken.

Ze zijn nog niet klaar, maar het schiet alweer lekker op. :-)

Dag 3: Weer naar huis.

Ik was eerst van plan om ’s avonds te vertrekken, maar na overleg met het thuisfront besloten toch om een uur of 1 te gaan.
Dit was ook verstandig. Ik moet eerlijk zeggen dat het ook lang genoeg was geweest.
Deze morgen heb ik een lijstje aangelegd met zaken die we voor de volgende keer mee moeten nemen en mijn eigen troep opgeruimd.

Dit heeft de hele ochtend gekost.

Wat ik niet verwacht had van te voren is dat ik gelijk al afscheid moest nemen van een aantal mensen die ik deze dagen heb leren kennen.

Dit belooft nog veel goeds voor de toekomst.

Dag 2: Kozijn en achterdeur plaatsen.

Iets beter geslapen, maar gebroken wakker geworden. Ik heb overal spierpijn.
Na mijn dagelijkse loopje naar de boulangerie kwam ik wat later op gang.
Ook heb ik gelijk een wandeling naar het postkantoor gemaakt waar ik de elektriciteits rekening voldaan heb.
We waren van plan een franse bankrekening te openen, maar dit is waarschijnlijk niet eens nodig. Dus voorlopig laten we dit zo.

Deze dag stond in het teken van het vervangen van de achterdeur.
Hetzelfde verhaal als bij de voordeur, alleen ging dit kozijn er moeilijker uit en richtte meer schade aan. Ook omdat achter een erg vochtige hoek is. De stenen laten sneller los en dat is voor in de toekomst dus ook een klus die aangepakt zal moeten worden.
De onderste meter van de zijgevel zal opnieuw gepleisterd moeten worden en de voegen achter zullen uitgehakt en opnieuw gevoegd moeten worden.

Die dag heb ik ook het elektrische circuit goed bekeken. Dat zal helemaal vanaf de meter opnieuw vervangen moeten worden.
Omdat we al in een vroeg stadium met de binnenwanden willen beginnen moeten we nu al goed nadenken over de extra leidingen die we in de wand moeten aanbrengen en waar we de stopcontacten etc. willen hebben.

Nadat de achterdeur voor elkaar was ging mijn brein als een razende er met mij vandoor.
Over een week of vier willen we hier met ons vieren naar toe. We kunnen dan niet met ons allen in de woonkamer slapen.

Daarom heb ik gelijk, voor het oog, de slaapkamer boven “stof”vrij gemaakt en gesausd. Het lijkt hierdoor al gelijk een stuk anders. De vloerbedekking kan dan naar boven en de eerste tijd zullen we met ons viertjes op 1 slaapkamer doorbrengen.

Ook ben ik in de tuin bezig geweest om een beetje orde in de chaos daar te scheppen en als het zonnetje dan ’s avonds in de achtertuin schijnt krijg je toch al een klein beetje het gevoel dat je WEL als God in Frankrijk leeft.

(Ik heb gebarbecueued, d.w.z. vier stukken vlees in een pan gebraden.)

Dag 1: Het toilet.

We hadden al gemerkt tijdens onze huizenjacht dat er normaalgesproken in oude Franse woningen geen wc en douche aanwezig is.

Wij zijn in de gelukkige omstandigheid dat er wel een toilet aangesloten is in de kast onder de trap. Erg krap, en duidelijk aan vervanging toe.

De deur kwam gelijk in de woonkamer uit. Ook dat vinden we niet erg prettig.

We hebben daarom besloten deze deur dicht te maken en een opening te maken in de keuken, waar we vervolgens een klein halletje bij willen plaatsen, zodat de lekkere luchten niet gelijk rechtstreeks de keuken vullen. ;-)

Vervolgens heb ik een nood w.c. geplaatst.

De hele dag door heb ik tussendoor veel bekijks en aanspraak gehad.

Dag 1: Kozijn en voordeur plaatsen.

Slecht geslapen. 8 uur opgestaan. Ik had brood uit Nederland meegenomen, maar er bleek een boulangerie in het dorp te zijn, dus je bent in Frankrijk en haalt dus een verse baguette, met een croissantje erbij.

Na het ontbijt ben ik begonnen met de voordeur. Eerst het kozijn eruit gesloopt. Dit moest wel met beleid gebeuren, omdat ik bang was dat er anders stenen mee los zouden gaan. Gelukkig viel dit hier erg mee.

We hadden al in een eerder stadium gemerkt dat de deuren hier erg breed zijn, (inclusief kozijn wel meer dan 1,10 m. breed) Aangezien wij deuren van 83 cm. breed hadden moest er nogal wat opgevuld worden aan beide kanten.
Omdat we dit al geconstateerd hadden, had ik extra balken voor het opvullen meegenomen. En met purschuim voor het opvullen kom je ook een heel eind.

Wat ben ik blij met mijn bouwachtergrond!!
Ik zal nog wel genoeg tegenkomen waarbij ik met mijn handen in het haar zal grijpen, maar zonder deze achtergrond moet je er volgens mij niet gauw aan beginnen, tenzij je het veel door anderen kunt laten opknappen.

Tussen de werkzaamheden door is vandaag ook het water aangesloten. Perfect, want nu hebben we alle van belang zijnde voorzieningen werkend. Elektriciteit was al aangesloten.

Ik kon me na deze werkdag gelukkig met de door mij meegenomen tuindouche reinigen.

Het dorp.

Ik had het idee dat ik deze dagen hier erg op mezelf aangewezen zou zijn en me moederziel alleen zou voelen.

Maar dat bleek duidelijk toch anders uit te pakken.

Als een huis zo’n 10 jaar leeg staat en er is opeens activiteit te bespeuren, dan is dat natuurlijk gauw bekend in het dorp. Vanaf het begin af aan heb ik veel bekijks gekregen, werd vriendelijk begroet en heb met meerdere mensen kennis gemaakt. Ik voelde mij hierdoor gelijk erg welkom en ben hier uiteraard erg blij mee.